บทที่ 104 ตะลึงงันกันทั้งบาง สาวๆ พากันคลั่งไคล้ไปหมด

บทที่ 104 ตะลึงงันกันทั้งบาง สาวๆ พากันคลั่งไคล้ไปหมด

เงียบ!

เงียบสงัดราวกับป่าช้า

สนามบาสเกตบอลอันกว้างใหญ่ มีผู้คนยืนอยู่ร่วมหลายพันคน ตั้งแต่ ม.4 ยัน ม.6 ตั้งแต่นักเรียนไปจนถึงอาจารย์

ที่กำลังจ้องมองเจียงหนานซึ่งโหนค้างอยู่บนห่วงบาส

กับภาพเหตุการณ์ที่ลูกบาสระเบิดแตกกระจายและแป้นบาสแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ

ทุกคนต่างตกตะลึงจนลูกตาแทบจะถลนออกมา อ้าปากค้างหวอจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

เงียบกริบอยู่นานถึงสามสิบวินาที

เงียบสงัดชนิดที่ว่าเข็มตกเล่มเดียวก็ได้ยิน

และหลังจากนั้น...