บทที่ 74 เผลอแป๊บเดียวก็ได้เพนทาคิลล์?

บทที่ 74 เผลอแป๊บเดียวก็ได้เพนทาคิลล์?

รอยร้าวบางอย่าง เมื่อถูกเปิดออกแล้วครั้งหนึ่ง

ก็ยากที่จะปิดมันลงได้อีก

ดังนั้น...

ในจังหวะที่เจียงหนานยังไม่ทันสังเกตเห็นว่ากระดาษทดร่วงหล่น ส่วนครูคุมสอบและเพื่อนนักเรียนรอบข้างก็ไม่ได้สนใจ

ในที่สุด

หลี่หมิงก็เลือกที่จะลอก

"แค่ครั้งเดียว นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว แค่อยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าฉันไม่ได้เก่งแค่วิชาคณิตศาสตร์"

หลังจากหาข้ออ้างให้ตัวเองเสร็จสรรพ

หลี่หมิงก็รวบรวมความกล้า ลอกคำตอบบนกระดาษทดของเจียงหนานลงบนกระดาษคำตอบของตัวเอง