บทที่ 17 นึกว่าเป็นบรอนซ์ ที่แท้ก็แค่เศษเหล็ก?

บทที่ 17 นึกว่าเป็นบรอนซ์ ที่แท้ก็แค่เศษเหล็ก?

เจียงหนานเงยหน้าขึ้นมา ตื่นแล้ว

ความจริงแล้ว...

ทันทีที่จางฮ่าวเดินเข้ามาใกล้ เขาก็ตื่นแล้ว

ถึงจะเห็นเขานอนหลับอยู่ แต่อานิสงส์จากสมรรถภาพร่างกายที่เพิ่มขึ้น ทำให้เขามีประสาทสัมผัสต่อความเปลี่ยนแปลงรอบตัวที่ไวเป็นพิเศษ

ทว่า...

เขายังไม่ทันได้อ้าปากพูด

เจ้าอ้วนหวังที่อยู่ข้างๆ ก็ตวาดใส่จางฮ่าวทันที "จางฮ่าว อะไรกัน แกคิดจะมาหาเรื่องเทพหนานอีกแล้วเหรอ?"

"มะ...ไม่ใช่..."

"ไม่ใช่อะไรวะ?"