กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 พวกเจ้าไม่กลัวทำให้ดวงตาแปดเปื้อนหรือ!
หนึ่งยามสองยาม จะว่านานก็ไม่นาน จะว่าสั้นก็ไม่สั้น
แต่ไม่มีผู้ซื้อคนใดในโถงประมูลจากไป บางคนถึงกับส่งสารด้วยจิตเรียกคนในสำนักและตระกูลเดียวกันให้มาดูเรื่องสนุกด้วย
ผู้คนในโถงประมูลทยอยเพิ่มขึ้นอีกหลายคน จนที่นั่งหลายแถวด้านหลังเต็มหมด
ซ่งฉีเห็นฉินฮ่าวหายใจเข้าแต่ไม่หายใจออก ร่อแร่ปางตาย ก็คิดว่าอย่างน้อยต้องรอถึงหนึ่งยามกว่าโอสถจะออกฤทธิ์
คาดไม่ถึงว่าเขายังดื่มชาไม่หมดหนึ่งถ้วย ฉินฮ่าวที่นอนอยู่บนเปลหามก็ขยับตัวแล้ว
ซ่งฉีวางถ้วยชาลงทันที แล้วสั่งผู้ดูแลกิจการให้เปิดกระจกบันทึกภาพ
กระจกบันทึกภาพขนาดมหึมาฝังอยู่บนเพดานโถงใหญ่
ทุกอิริยาบถของฉินฮ่าวถูกขยายภาพแล้วฉายขึ้นบนกระจกบันทึกภาพ ทุกคนในโถงจึงมองเห็นได้อย่างชัดเจน