กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 เดี๋ยวก่อน ตกลงเป็นต้นไม้หรือเถาวัลย์กันแน่?
มิน่าเล่า ใบหน้าน้อย ๆ ของหลินฝูที่ถูกอสนีสวรรค์ผ่าจนบาดเจ็บไปกว่าครึ่งจึงไร้รอยแผลเป็นแม้แต่น้อย ผิวพรรณยังผุดผ่องราวกับเกิดใหม่ มีดอกหลิงเหยียนหมื่นปีเช่นนี้แล้ว ยังมีรอยแผลเป็นใดซ่อมแซมไม่ได้อีก?
เจิ้นหนานซานมองไปทางสระโอสถ ยิ่งรู้สึกประหลาดใจ
บนผิวน้ำมีดอกไม้ไม่ใช่เพียงดอกเดียว หากมีมากถึงสิบกว่าดอก
เมื่อเพ่งมองอีกครั้ง เจิ้นหนานซานก็พบสมุนไพรหลายต้นที่แตกต่างจากพืชวิญญาณทั่วไป
เขากระโดดลงสระโอสถ รีบเดินไปยังกลางสระ พอเก็บมันขึ้นมาดูก็ถึงกับนิ้วสั่น
หญ้ากระดูกหยกหลอมวิญญาณ!
สมุนไพรชนิดนี้เทียบได้กับโอสถชำระกระดูกชำระไขกระดูกขั้นสวรรค์ขั้นสี่ สมบัติล้ำค่าฟ้าดินเช่นนี้มาอยู่ในสระโอสถของเขาได้อย่างไร?