เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 รับมือฉินฮ่าว
เหล่าบ่าวรับใช้และรถม้าเรียงแถวทยอยเข้ามา
ห้องพักของหลินฝูเปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ ความทรุดโทรมและขัดสนเลือนหายไปหมด โต๊ะ เก้าอี้ ม้านั่ง ผ้าแพร และเครื่องนอนล้วนเปลี่ยนใหม่ แม้แต่พื้นก็ปูพรมขนจิ้งจอกไว้ชั้นหนึ่ง
เครื่องเรือนหรูหราเช่นนี้ช่างไม่เข้ากับห้องเก่าซอมซ่อ หลินฝูจึงรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง
ซ่งอวิ๋นไคเท้าเอวข้างหนึ่ง อีกมือโบกพัดพับ พลางกวาดตามองไปรอบห้อง ก่อนเอ่ยกับบ่าวรับใช้ที่ก้มหน้ายืนรอรับคำสั่งว่า “ห้องนี้ใช้ไม่ได้ รื้อแล้วสร้างใหม่เสียเถิด!”
ทันใดนั้นก็มีคนปีนขึ้นไปบนหลังคา เริ่มลงมือรื้อบ้าน...
หลินฝู “......”
ซ่งอวิ๋นไคยังได้พบเสิ่นชิงเฉินผู้เลื่องลือ ดวงตาทั้งคู่เป็นประกายระยิบ “ศิษย์พี่ใหญ่ไม่เพียงเอาใจใส่รอบคอบ รูปลักษณ์ยัง...หล่อเหลาถึงเพียงนี้!”