กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 ทารกกำเนิด! ขั้นสูงสุด!
หลินฝูตกใจจนรีบห้ามปราม “หรงหรง ห้ามทำเช่นนี้ ผู้บำเพ็ญเพียรกับเผ่ามารเป็นศัตรูที่อยู่ร่วมฟ้ากันไม่ได้ เจ้าไม่ควรคิดเช่นนี้”
หรงหรงทำหน้ามุ่ยอย่างน่าสงสาร “เช่นนั้นก็ได้ ข้าจะเชื่อฟังนายท่าน”
ปฏิกิริยาของหลินฝูในยามนี้ เมื่ออยู่ในสายตาเจิ้นหนานซาน ก็ดูราวกับนางถูกคำเยาะเย้ยของศิษย์ในสำนักทำร้ายจิตใจจนเสียหน้า และลงจากเวทีไม่ได้
เจิ้นหนานซานเกิดความเวทนาขึ้นมา “เอาละ ทุกคนกลับไปเถิด!
ผู้ที่ควรบำเพ็ญก็จงบำเพ็ญ ผู้ที่ควรรักษาบาดแผลก็จงรักษา”
เมื่อท่านอาจารย์เจ้าสำนักเอ่ยปาก ทุกคนก็แยกย้ายกันไปดุจฝูงนกฝูงสัตว์
หลังจากวันนั้น หลินฝูก็มีชื่อเสียงเลื่องลือเช่นเดียวกับหลินหลาน ศิษย์แทบทั้งสำนักล้วนรู้จักคนที่ชื่อหลินฝู