กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 เข้าสู่ดินแดนลับ
อวิ๋นชิงเหยา: “ศิษย์พี่ใหญ่เข้าไปไม่ได้ มิใช่ยังมีข้าอีกคนหรือ พลังบำเพ็ญของข้ายังคงต่ำกว่าขั้นก่อแก่นทองคำมาตลอด”
เสิ่นชิงเฉิน: “แต่ว่าเจ้า...”
“ตราบใดที่ไม่ใช้พลังวิญญาณระดับขั้นแก่นทองคำ ดินแดนลับก็จะไม่ล่วงรู้พลังบำเพ็ญที่แท้จริงของข้า” อวิ๋นชิงเหยากล่าว “ยิ่งไปกว่านั้น ศิษย์พี่ใหญ่ฟื้นคืนขั้นแก่นทองคำแล้ว อีกไม่นานก็จะทะลวงสู่ขั้นก่อกำเนิดปราณ มีศิษย์พี่ใหญ่คุ้มครอง ข้าย่อมไม่ต้องตกอยู่ในสภาพถูกผู้คนเชือดเฉือนตามใจ”
เหตุใดศิษย์ใหม่ของสำนักหลอมโอสถ สำนักกระบี่บิน และสำนักฝึกสัตว์อสูรจึงหยิ่งผยองนัก ก็เพราะมีศิษย์พี่ชายศิษย์พี่หญิงขั้นก่อแก่นทองคำคอยหนุนหลัง ส่วนสำนักคนรับใช้ตกต่ำเป็นชั้นล่างสุดของสำนัก ก็เพราะทุกคนล้วนมีพลังบำเพ็ญต่ำต้อย