กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 วันแรกหลังแต่งงาน
เช้าวันถัดมา เปลือกตาของฮั่วจิ่นเซ่อที่ยังนอนอยู่บนเตียงขยับเล็กน้อย จากนั้นก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สายตาก็กวาดไปทางข้าง ๆ ตามสัญชาตญาณ แต่ฟู่หัวเหนียนที่ควรจะนอนอยู่ตรงนี้กลับไม่อยู่
เธอหันไปมองทางหน้าต่าง เห็นแสงแดดเป็นลำ ๆ สะท้อนอยู่บนกระจก นึกขึ้นได้ว่าคืนเมื่อวานนาฬิกาข้อมือที่สวมอยู่บนข้อมือถูกถอดออกมาแล้วยัดไว้ใต้หมอน เธอเอื้อมมือล้วงไปใต้หมอนควานหานาฬิกาข้อมือออกมา แล้วดูเวลาบนหน้าปัด
“เก้าโมงสามสิบแปดนาทีเชียว นี่มันนอนเก่งเกินไปแล้วจริง ๆ” ฮั่วจิ่นเซ่อวางนาฬิกาข้อมือไว้ข้าง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ พลางพูดกับตัวเอง