กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 358 ฟู่หัวเหนียนที่รอดตายอย่างหวุดหวิด กับฮั่วจิ่นเซ่อที่อาเจียนเป็นเลือดจนสลบไป
ในสนามรบสงครามตอบโต้เพื่อป้องกันตัวเอง มีทหารคนหนึ่งหน้าตาเปื้อนฝุ่นดินเต็มหน้า คลานออกมาจากคูหลบภัยข้าง ๆ
ชุดทหารที่ใส่ขาดวิ่นไปทั้งตัว สองมือตั้งแต่แขนไปจนถึงฝ่ามือมีบาดแผลเต็มไปหมด ทั้งใหญ่ทั้งเล็ก กางเกงตรงหัวเข่าขาด และที่หัวเข่ายังมีเลือดไหลออกมาอยู่
“พี่ เป็นอะไรไหมครับ? บาดเจ็บตรงไหนบ้างไหม?” เสียงผู้ชายที่แหบพร่าและสั่นเครือดังขึ้นจากด้านหลังของทหารคนนั้น
ทหารคนนั้นหันกลับมาถามว่า “อวี้ชวน เมื่อกี้เธอได้ยินมีคนเรียกชื่อพี่ไหม?”
ดวงตาของม่ออวี้ชวนแดงก่ำ เมื่อกี้เขาไม่ได้อยู่ไกลจากพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเท่าไหร่ ระเบิดมือของศัตรูลูกนั้นถูกโยนมาทางฝั่งพวกเขา