เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 นักแสดงเจ้าบทบาทตัวจริง — ลั่วอิน
เวลาอาหารกลางวันที่โรงเรียน ลั่วอินกับฟู่หัวซูแล้วก็ฮั่วจิ่นเซ่อ นั่งอยู่ในโรงอาหาร ตรงหน้ามีกับข้าวที่เพิ่งยกมา แล้วก็มีกล่องข้าวอลูมิเนียมใส่เห็ดผัดหมูรมควันหนึ่งกล่อง
ลั่วอินกับฟู่หัวซูมองคนคนเดียวกัน อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็อ้ำๆ อึ้งๆ เพราะเกรงว่าโรงอาหารคนจะเยอะ
“พวกเธออย่ามองฉันเลย กินข้าวก่อนเถอะ อยากถามอะไรก็รอกินข้าวค่อยถาม กล่องเห็ดผัดหมูรมควันนี้ฉันตั้งใจหอบมาให้พวกเธอโดยเฉพาะ ฉันไปหาน้ำร้อนมาอุ่นให้ร้อนแล้ว” ฮั่วจิ่นเซ่อพูดอย่างจนใจนิดหน่อย
มองกล่องเห็ดผัดหมูรมควันนั้น ลั่วอินถือช้อนตักหมูรมควันชิ้นหนึ่งเข้าปาก หมูรมควันมันกับเนื้อกำลังพอดี มีรสเค็มแค่นิดเดียว เอามากินกับข้าวเข้ากันที่สุด
เธอไม่สนใจจะถามอะไรแล้ว ฟ้ากว้างดินกว้างกินข้าวใหญ่ที่สุด ถึงจะถามก็ต้องกินอิ่มก่อนถึงจะมีแรงถาม