กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 บอกลา อาลัย และใจหาย
สี่ตาสบกัน ทุกอย่างอยู่ในความเงียบที่ไม่ต้องมีคำพูด ฟู่หัวเหนียนเข้าใจความนัยในคำพูดของฮั่วจิ่นเซ่อ แต่เพราะเข้าใจนี่แหละ เขาถึงยิ่งเจ็บใจแทนเธอ ผู้หญิงที่เขาอุ้มชูไว้ในใจต้องคอยสูญเสียมาตั้งแต่เด็ก สิ่งเดียวที่ยังรู้สึกโล่งใจคือฟ้าสงสาร ให้ญาติสองคนของเธอยังมีชีวิตอยู่
เวลาผ่านไปทีละนาที ทีละวินาที เข็มสั้นของนาฬิกาแขวนบนผนังชี้ไปที่เลขสิบ เข็มยาวชี้ไปที่เลขสาม ฟู่หัวเหนียนมองนาฬิกาเรือนนั้นแล้วรู้สึกขมขื่นผุดขึ้นมาในใจ เขาต้องกลับไปเอาสัมภาระแล้วขึ้นรถออกเดินทางแล้ว