กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ไปกินข้าวที่บ้านตระกูลม่อ
เธอไม่กล้าคิดต่อไปอีก จะว่าหนีก็ได้ จะว่ากลัวก็ได้ ดวงตาที่แดงก่ำเกือบทั้งหมดมีน้ำตาคลออยู่เต็ม แต่เธอกัดฟันกลั้นไว้ไม่ให้มันไหลลงมา
พี่ชายคอยดูแลเธอมาตลอด ตั้งแต่เด็กจนถึงวันที่เขาออกจากเขตบ้านพักไปเป็นทหาร พอเขาไปแล้ว ต่อให้เธอเจอเรื่องอะไร ก็ยังมีคนที่เธอไม่รู้จักมาช่วยเสมอ ตอนนี้ย้อนคิดดู ไม่ใช่เพราะเธอโชคดีหรอก แต่มีคนแอบคอยดูแลเธออยู่เบื้องหลังต่างหาก
เสียงของเธอสะอื้นเล็กน้อย “อาหญิงชิงหลาน พี่หัวเหนียนอยู่ที่หน่วยสบายดีไหมคะ”