กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 ถึงเมืองเผิงเฉิง
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสาดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง เกิดเป็นลวดลายแสงเงาที่กระจัดกระจาย
หลินอี้หมิงนอนอยู่บนเตียง จมดิ่งอยู่ในความฝันอันแสนหวาน ราวกับว่าทุกสิ่งในโลกภายนอกไม่เกี่ยวข้องกับเขาเลย
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป จนกระทั่งเข็มนาฬิกาชี้ไปที่เที่ยงวัน หลินอี้หมิงถึงได้ค่อย ๆ ตื่นขึ้น
เขาบิดขี้เกียจ ถูตา แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง
หลังจากล้างหน้าล้างตาเรียบง่ายแล้ว หลินอี้หมิงก็มาที่โต๊ะอาหารเพื่อกินข้าวเที่ยง
หลังจากอาหารมื้อใหญ่เข้าท้องแล้ว เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าและเต็มไปด้วยพลัง
หลังกินข้าวเสร็จ หลินอี้หมิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเส้นทางนำทาง