กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 ต่างคนต่างมีความในใจ
“ไปกันเถอะ จะกินอะไรดี ฉันเลี้ยงเอง” เฉินอวี๋เอ๋อร์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย สายตามั่นคงและเปี่ยมความมั่นใจมองหลินอี้หมิงแล้วพูด
“อืม……” หลินอี้หมิงขมวดคิ้วเบา ๆ ดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่
ในจังหวะนั้นเอง สายตาของเฉินอวี๋เอ๋อร์ก็ถูกดึงดูดไปที่รถพานาเมราคันหนึ่งที่จอดอยู่ด้านหลังหลินอี้หมิงอย่างกะทันหัน เธอเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ “โอ้ นี่คงไม่ใช่รถของคุณหรอกนะ”
หลินอี้หมิงหันไปมองรถของตัวเอง แล้วยิ้มพร้อมพยักหน้าเป็นเชิงยอมรับ