192

บทที่ 192 เสียงเดียวสั่นสะเทือน

เมื่อโจวโส่วอี้ได้ยินว่าเหอจื่อฉีจะขึ้นศาลสอบสวนคดีนี้ด้วยตัวเอง ก็บังเกิดความรู้สึกไม่สู้ดีนักในใจ คิดจะชิ่งออกไปก่อนเพื่อเตรียมการบางอย่าง

แต่ไม่ทันไร เหอจื่อฉีก็หันมากล่าวกับเขาว่า “ท่านโจว เรามาร่วมสอบสวนคดีนี้ด้วยกันเถอะ”

โจวโส่วอี้ยิ้มฝืน ๆ รับคำ “ดีขอรับ” เช่นนั้นแล้ว เขาก็ไม่อาจหนีไปไหนได้ จึงได้แต่สั่งให้คนสนิทรีบไปแจ้งเตือนบุตรชาย ให้รีบส่งคนไปเตือนนางเฒ่าม่าไม่ให้พูดพล่อย ๆ!

แต่น่าเสียดาย คนสนิทผู้นั้นยังไม่ทันได้ถ่ายทอดคำสั่งไปถึงโจวอิงเจ๋อ ก็ถูกคนของเหอจื่อฉีสะกดรอยตาม แล้วจับทำให้หมดสติในมุมลับแห่งหนึ่งเสียก่อน ดังนั้น เมื่อขึ้นศาลแล้ว โจวอิงเจ๋อเห็นเหอจื่อฉีนั่งอยู่ตรงกลางศาล ขณะที่บิดาตนเองกลับไปนั่งข้าง ๆ ก็ตกตะลึงจนทำหน้าไม่ถูก

โจวโส่วอี้แอบส่ายหน้าให้เขาอย่างลับ ๆ โจวอิงเจ๋อจึงรู้ว่าความไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้นแล้ว ใบหน้าจึงแปรเปลี่ยนเป็นมืดหม่น ยืนนิ่งอยู่ข้างศาล