189

บทที่ 189: ผู้อื่นย่อมเป็นผู้อื่น

ในที่สุด ผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านหม่าก็มาถึง “สนามรบ” ทันทีที่มาถึง เขาเหลือบมองแม่หม่านิดหนึ่ง ก่อนจะสบถในใจ “โง่เง่ายิ่งนัก! เรื่องแค่นี้ก็จัดการไม่ได้ รู้ไหมว่า...เวลาจับขโมยต้องมีของกลาง เวลา ‘จับชู้’ ต้องจับได้คาหนังคาเขา ชายผู้นั้นเห็นชัด ๆ ว่าไม่ได้โดนมอมยา แล้วนางยังจะฝืนทำเรื่องให้ใหญ่โตอีก?”

พร้อมกันนั้น เขาก็บ่นในใจไม่หยุด “ก็คนที่ส่งข่าวมาบอกข้าให้ ‘ช่วยประสานงานหากจำเป็น’ เท่านั้นเอง ทำไมถึงกลายเป็นข้าต้องเป็นตัวหลักเสียเอง? ข้าไม่อยากเอาตัวไปพัวพันกับเรื่องสกปรกนี่เลยนะ!”