154

บทที่ 154 ดักจับกระต่ายใต้ต้นไม้

เชิงเขาชางซาน

เมื่อยามราตรีมาเยือน เซวียสวี่ก็สะพายห่อผ้าเล็ก ๆ บนหลัง ลัดเลาะออกมาจากเส้นทางลับสายหนึ่ง

เขาสะบัดหิมะที่เกาะเสื้อผ้าออก สวมหมวกให้เรียบร้อย แล้วพันผ้าปิดหน้า มุ่งหน้าไปเบื้องหน้าอย่างใจเย็น

คืนนี้เขาจะหนีไปอย่างเงียบ ๆ พอรุ่งสาง วันพรุ่งนี้ เมื่อคนในค่ายชิงหลงจ้ายพบว่าเขาไม่อยู่ในค่ายอีกต่อไป ตัวเขาก็จะอยู่ห่างไกลแล้ว

“ท่านเซวีย ราตรีสวัสดิ์เจ้าค่ะ” เสียงใสกังวานสายหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในราตรีหิมะตก