115

บทที่ 115 – ลิ้มรสความหวานจากคมมีด

ณ พระตำหนักอวี้เชียน ไฟส่องสว่างทั่วทั้งห้อง ขณะนี้ฮ่องเต้คังเฉิงเสวยโอสถเม็ดหนึ่งเข้าไป ก่อนจะเริ่มจับพู่กันเขียนอย่างขะมักเขม้น เว่ยจื้อลี่ทำหน้าหวาดหวั่น ยืนรออยู่ข้างหนึ่งอย่างตัวสั่นหัวหด ฝ่าบาทเสวยโอสถบำรุงนี้หนักเกินไปแล้ว ตอนนี้ถึงขั้นต้องเสวยทุกหนึ่งชั่วยาม ระหว่างหยุดพัก ฮ่องเต้ยกชาจากโสมขึ้นจิบ แล้วเอ่ยถามว่า

“สองวันนี้ ซ่งโม่ทำอะไรมาบ้าง?”

เว่ยจื้อลี่ตอบด้วยเสียงแผ่วเบา

“กราบทูลฝ่าบาท องค์ชายสี่ส่วนใหญ่ใช้เวลาศึกษาตำรา มิได้แสดงความผิดปกติอันใดเลยพะยะค่ะ”