กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 113 – กระหม่อมมิใช่คนเขลา
วันนั้นขณะเข้าเฝ้าในวัง หลี่เต๋อเซิ่งรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ เขารู้สึกว่าบรรยากาศในวังอึดอัดผิดแผกไปจากเดิม เว่ยจื้อลี่ซึ่งมีเวลาว่างจึงออกมาต้อนรับ พอเห็นสีหน้าหลี่เต๋อเซิ่งไม่สู้ดี จึงเอ่ยถาม
“ท่านหลี่ เป็นอะไรไปหรือ?”
“ก็แค่...รู้สึกว่าโดยรอบช่างนิ่งชืด หายใจยังติดขัด”
เว่ยจื้อลี่ลอบคิดในใจ — สัมผัสของท่านหลี่ช่างแม่นราวสัตว์ป่า