069

บทที่ 69 ใช้เหตุผลมิอาจไม่ปูนบำเหน็จ

“จี้อ้ายชิง ท่านเป็นเสาหลักของราชสำนัก ใต้หล้าจะขาดท่านได้อย่างไรกันเล่า?” ฮ่องเต้คังเฉิงตรัสเชิงห้าม ยังคงไม่ทรงอนุญาตให้ท่านอาเจิ้นขอลาออก

…หากพระองค์ยังทรงเรียกท่านว่า “จี้อ้ายชิง” มิใช่ “อ้ายชิง” ดังเช่นเดิม ถ้อยคำที่เอื้อนเอ่ยเช่นนี้ก็ดูจะน่าเชื่อขึ้นอีกนิดหนึ่ง

“ฝ่าบาท กระหม่อมร่างกายนี้ ช่างหมดเรี่ยวแรงใจเสียจริงๆ พะยะค่ะ” จี้หย่งชิงขอทูลลาตำแหน่งอีกครั้ง