067

บทที่ 67: ฟ่านเฉวียนผู้นั้น

เมื่อหลี่ซ่งหลีไปถึงเรือนหลัก นางก็เล่าสิ่งที่คาดการณ์ไว้ให้บิดาฟัง

“ฟ่านเฉวียนหรือ?” หลี่เต๋อเซิ่งตบต้นขาฉาดใหญ่ “เกรงว่าคงใช่เจ้าคนนั้นแน่!”

“ฝ่าบาททรงรู้จักชื่อฟ่านเฉวียนนี้แล้ว” แต่ก่อนเขาไม่ใส่ใจเรื่องนี้นัก บัดนี้คิดย้อนกลับไปจึงได้แต่โทษตนเองที่ชะล่าใจ หลี่ซ่งหลีเลิกคิ้วเล็กน้อย ฟ่านเฉวียนผู้นี้ถึงกับมีชื่อถึงเบื้องบนรวดเร็วยิ่งนัก?

จางซื่อฟังอยู่ครู่หนึ่ง เห็นสองพ่อลูกจะปรึกษาเรื่องสำคัญในห้องโถงแทนที่จะย้ายไปยังห้องหนังสือ จึงถือกตะกร้าไม้ไผ่เดินออกไปนั่งตรงหน้าประตู ทำงานเย็บปักไปพลาง คอยเฝ้าปากประตูไม่ให้ผู้ใดแอบฟัง