034

บทที่ 34 เปิดแผลด้วยตนเอง

สายตาทุกคู่ภายในท้องพระโรงล้วนหันไปยังนางอย่างมิอาจควบคุมได้

“หม่อมฉันขอบังอาจทูลถามเพคะ...หรือว่าไทเฮาทรงตั้งพระทัยจะยกจ้าวอวี่ถานให้กับเซี่ยจ้าน แล้วประทานหม่อมฉันให้แก่ฉินเซิ่งหรือเพคะ?”

สิ้นคำของนาง ผู้คนรอบท้องพระโรงต่างสูดลมหายใจอย่างตกตะลึง...สตรีผู้นี้ช่างบังอาจยิ่งนัก!

“ใช่แล้วอย่างไร ไม่ใช่แล้วจะอย่างไร?” ไทเฮาตอบกลับด้วยพระสุรเสียงเย็นชา

“ไทเฮาทรงทราบหรือไม่เพคะ ว่าข้ากับเซี่ยจ้านมีพันธะหมั้นหมายต่อกัน”

วาจานี้ของหลี่ซ่งหลี ราวกับจงใจไม่ไว้หน้าไทเฮาแม้แต่น้อย