012

บทที่ 12 ท่านย่าแห่งตระกูลฉิน

เมื่อกลับถึงหน้าจวนตระกูลฉิน ฉินเซิ่งก็เป็นคนแรกที่กระโดดลงจากรถม้า “พี่ใหญ่ ท่านกลับไปเถอะ ข้าจะไปขี่ม้าที่ชานเมือง!” พูดจบก็วิ่งปรู๊ดตรงไปยังโรงม้า

“ไปเถอะ”

ฉินซานหลางลูบจมูกเบาๆ เจ้าน้องเล็กของเขานี่ โกรธจนไม่อยากคุยกับใครเลยสินะ

ไม่นาน พวกเขาก็เห็นฉินเซิ่งขี่ม้าขาวตัวงามควบออกมา เจ้าตัวทักพวกเขาเบาๆ แล้วก็ขี่ม้าจากไปด้วยความเร็ว

ฉินเหิงมองแผ่นหลังของน้องชายที่ขี่ม้าอย่างสง่างาม พลางรู้ดีในใจว่าเขากำลังอัดอั้นขัดเคืองอยู่ ออกไปควบม้าระบายอารมณ์ก็สมควรแล้ว

“ข้าไปดูท่านแม่ก่อน เจ้าจะไปด้วยหรือ?” ฉินเหิงถาม