กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 314: หัวหน้า เราเปิดไพ่กันเร็วขนาดนี้จะดีเหรอ?
ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์เริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง แม้แต่นักเรียนที่เดิมทีแค่อยากมาดูเรื่องสนุก ตอนนี้ก็หน้าซีดเผือดกันเป็นแถว นึกเสียใจจนไส้แทบขาด
ให้ตายสิ เรื่องแบบนี้มันใช่สิ่งที่ควรได้ยินเหรอ?
ทำไมฉันถึงมายืนอยู่ตรงนี้ได้นะ ถ้ารู้แต่แรก เมื่อกี้ก็น่าจะรีบหนีไปแล้ว
ตอนนี้ทุกคนหวังสุดใจว่าผู้หญิงบ้าบนเวทีคนนั้นกำลังพูดจาเหลวไหล
เพราะถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง พวกเขาคงไม่รอดแน่......
ไม่มีใครพูดอะไรออกมา
ห้องเรียนแบบขั้นบันไดทั้งห้องเงียบกริบราวกับสุสาน ดวงตานับร้อยคู่จ้องมอง “ไป๋เฟยเฟย” เขม็งจนลืมแม้กระทั่งกะพริบตา