เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 312: แค่นี้ก็ตกใจแล้วเหรอ? แต่ฉันว่ามันยังไม่พอหรอก
“เหมือนว่า...จะเจอแล้ว!”
สมาชิกกลุ่มเจ็ดคนนั้นเสียงสั่นเล็กน้อย เขายกสมุดบันทึกการทดลองในมือขึ้นมา น้ำเสียงสั่นเทา
เอกสารบันทึกการทดลองกองหนึ่งถูกเย็บติดกันไว้ ตรงมุมกระดาษถึงกับเริ่มมีสีเหลืองแล้ว
ไม่ใช่ว่าสิ่งนี้จะลึกลับหรือไฮเทคอะไร ที่สำคัญคือ...ไป๋เฟยเฟยพูดถูกจริงๆ!
ตรงจุดที่เธอบอก พวกเขากลับพบสิ่งที่เธอพูดถึงจริงๆ โดยไม่ผิดพลาดแม้แต่น้อย!
แต่เจ้าหน้าที่กลุ่มเจ็ดที่ผ่านการค้นหาอย่างละเอียดและรู้ว่าสิ่งนี้อยู่ที่ไหน กลับนึกไม่ออกเลยว่าไป๋เฟยเฟยรู้ได้ยังไง
ถ้าไม่ใช่เธอเอามันมาซ่อนไว้เอง ก็ไม่มีทางรู้ได้แม้แต่ในฝันแล้ว!
สวี่เฉียงยิ่งคิดเท่าไรก็ยิ่งไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาคิดมากแล้ว ทันทีที่เห็นสมุดเล่มนั้น เขาก็เวียนหัวไปทั้งตัว