กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 309: ไม่ต้องอาศัยการอนุมาน มาพนันกัน!
ในจิตใจ ไป๋เฟยเฟยได้ยินสวีโม่บอกว่าจะประหารทุกคนด้วยการยิง วิญญาณของเธอจึงสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่
เธอถึงกับพูดไม่ออก พลางคิดในใจว่าแก่นแท้ความกระหายเลือดของผู้คร่ำหวอดกำลังจะเริ่มทำงานอีกแล้ว
ก่อนหน้านี้นักโทษที่ถูกคุมขังยังส่งเสียงโวยวายกันอยู่แท้ๆ แต่ตอนนี้แต่ละคนกลับตัวสั่น เบิกตากว้างมองผู้บุกรุกที่ไม่เคยเห็นหน้าคนนี้ พวกเขาเพิ่งได้ยินบ้าอะไรกัน?
ประหารทุกคนด้วยการยิง?
เฉินหยวนมอง “ไป๋เฟยเฟย” ด้วยความตกตะลึง ก่อนถามออกมาโดยไม่ทันคิดว่า “เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?”
“ประหารทุกคนด้วยการยิงไง มีปัญหาอะไร?” สวีโม่กางมือ สีหน้าดูเป็นเรื่องสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง