บทที่ 298: จะให้ฉันสวมเสื้อคลุมจักรพรรดิเลยเหรอ? พวกคุณนี่ทำฉันลำบากจริงๆ

บทที่ 298: จะให้ฉันสวมเสื้อคลุมจักรพรรดิเลยเหรอ? พวกคุณนี่ทำฉันลำบากจริงๆ

ไป๋เฟยเฟยเตือนตัวเองเงียบๆ ในใจ ท่องคำว่า “อย่าหลงระเริง อย่าวู่วาม” ซ้ำสองรอบ ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วผลักประตูเดินออกไป

ทันทีที่เปิดประตู สิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับเป็นเขตที่พักชั่วคราวบริเวณชายขอบของเขตเมืองชั้นใน

เพราะพื้นที่ใจกลางอันรุ่งเรืองพังเสียหายเกือบหมด ที่นี่จึงถูกใช้เป็นทั้งที่พักและสถานที่ทำงานชั่วคราว

ทันทีที่เธอปรากฏตัว คนในเขตเมืองชั้นในหลายคนที่กำลังขนย้ายเสบียงอยู่บนถนนก็หยุดมือพร้อมกัน แล้วหันมามอง

“คุณหนูไป๋?”

“คุณหนูไป๋จริงๆ ด้วย! คุณหนูไป๋ฟื้นแล้ว!”