กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 283: เธอเองก็คงไม่อยากตายไปทั้งอย่างนี้หรอกใช่ไหม
ภายในรังไหมดำ เหลือเพียงเหลียงสู่กวงที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
เสียงหัวเราะนั้นแหบพร่าและเสียดหู ไร้ความยินดีโดยสิ้นเชิง มีเพียงความรู้สึกของการพังทลายอย่างสมบูรณ์
เมื่อได้ฟังความคิดและคำพูดของเขาที่บ้าคลั่งขึ้นเรื่อย ๆ ไป๋เฟยเฟยก็ตกตะลึงอย่างมาก ก่อนจะถามขึ้นในใจด้วยอาการสั่นเล็กน้อยว่า
“ท่านเทพมาร สิ่งที่เขาพูดมีโอกาสเป็นไปได้จริงเหรอ?”
สวีโม่: ...
สวีโม่เงียบไปหลายวินาที ในหัวของเขากำลังคิดเรื่องนี้อยู่จริง ๆ แต่สุดท้ายก็ยังตอบพร้อมรอยยิ้มว่า