กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 239: ศึกไร้ความหมายงั้นเหรอ? พี่สาว พี่จะยืนดูเฉยๆ จริงดิ!
[P002] ในหัวของเธอ ไป๋เฟยเฟยได้ยินข่าวว่านครรุ่งอรุณกำลังจะถูกทำลาย จึงใจหายวาบขึ้นมาทันที
[P003] “ภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้นอะไรกัน คนพวกนี้สู้กันแล้วจะทำลายนครรุ่งอรุณเหรอ?”
[P004] สวีโม่หาวพลางพูดว่า
[P005] “ผู้ท่องชายขอบ ถึงจะเป็นแค่พวกตัวจิ๊บจ๊อย...”
[P006] “แต่สำหรับอาคารและสิ่งปลูกสร้างของมนุษย์ แค่นี้ก็มีพลังทำลายล้างมากพอแล้ว ถ้าสู้กันต่อไปเรื่อยๆ จนนครรุ่งอรุณถล่มลงมาก็ไม่ใช่เรื่องยากหรอก”
[P007] ไป๋เฟยเฟยใจหดเกร็ง “แล้วจะทำยังไงดี?”
[P008] สวีโม่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ไม่เป็นไร ลองสู้กันไปก่อน ถ้าฆ่าเธอไม่ได้ พวกนั้นก็ยิ่งร้อนใจพอดี จะได้ล่อดูว่ายังมีคนระดับหนักกว่านี้โผล่มาอีกไหม”