กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 237: ไป๋เฟยเฟยผู้ชั่วร้ายถึงขีดสุด พวกนายเป็นฝ่ายตัวร้ายกันไม่เป็นหรือไง?
การถูกเย่หยู รุ่นน้องที่อายุน้อยกว่าด่าทอแบบนี้ ทำให้สีหน้าของสวี่หลินเยวียนย่ำแย่ลงทันที
นอกจากความอับอายต่อหน้าทุกคนแล้ว อารมณ์ที่เด่นชัดยิ่งกว่าของเขาในตอนนี้คือความตกตะลึง
อะไรนะ!? เมื่อกี้เธอพูดถึงเทพมารบรรพกาลใช่ไหม?
บ้าชะมัด พวกจู๋หลงเป็นคนถวายงานเทพมารงั้นเหรอ? เรื่องนี้แม้แต่เขายังไม่รู้เลย!
นี่มันเรื่องจริงเหรอ? ไม่ใช่ว่าพวกเขาพึ่งพาวัตถุกักกันชนิดพิเศษที่ดูไม่ออกว่าอยู่ระดับไหนหรอกหรือ?
แล้วทำไมเรื่องนี้ถึงไปพัวพันกับสิ่งมีชีวิตระดับตำนานแบบนั้นได้?