บทที่ 233: ตีเมืองแตก! ที่แท้พวกนายยังไม่ได้หนีไปนี่เอง?

บทที่ 233: ตีเมืองแตก! ที่แท้พวกนายยังไม่ได้หนีไปนี่เอง?

“เข้าใจแล้ว!”

ว่านเชียนหงไม่เข้าใจว่าสวีโม่หมายถึงอะไร แต่ฟังจากน้ำเสียงเร่งร้อน เธอก็เข้าใจคำว่า ‘รีบจัดการให้จบ!’

หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น?

เธอไม่ลังเลอีกต่อไป แม้ทหารแนวป้องกันเขตเหนือจะดูไร้ความผิดอยู่บ้าง แต่พวกเขาก็อยู่ในระบบที่ผุพังด้วยการทุจริตมาตั้งแต่แรก

อีกอย่าง ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมาจริงๆ การออมมือในตอนนี้อาจยิ่งทำให้เรื่องแย่ลง

เธอเบิกตากว้างขึ้นทันที เส้นเลือดสีแดงเริ่มแผ่ไปทั่วตาขาวรอบรูม่านตา

เธอยกมือขึ้น แล้วกำแน่นสุดแรงด้วยมือข้างเดียว!

โลหิตไหลย้อน!

ชั่วพริบตา ทหารป้องกันเมืองทุกคนที่ยังยืนไหวก็หน้ามืดตาลาย ก่อนจะทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความเจ็บปวด