บทที่ 218: 【ต้นกำเนิดสายโลหิต】 นายยังไม่ตายเหรอ?

บทที่ 218: 【ต้นกำเนิดสายโลหิต】 นายยังไม่ตายเหรอ?

“สวีโม่......”

เสียงนั้นแผ่วเบาราวกับเสียงพึมพำในความฝัน ทั้งอ่อนแรงและชวนให้สงสาร

สวีโม่เงียบไปครู่หนึ่ง ความเจ็บปวดระดับที่อีกฝ่ายเพิ่งเผชิญมานั้น เขาเข้าใจได้อย่างลึกซึ้งจากประสบการณ์ตรง

ดังนั้น น้ำเสียงของเขาจึงอ่อนลงเล็กน้อยขณะพูดว่า:

“อืม ฉันอยู่นี่”

.......

ทว่าไม่มีใครตอบกลับ ไป๋เฟยเฟยเป็นคนที่ต่อต้านทะเลเลือดโดยตรงที่สุด จึงหมดสติไปแล้ว

สวีโม่: (จาน)

เสียแรงแสดงสีหน้าเปล่าๆ......