กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 216: เธออยู่ในการคุ้มครองของฉัน มารดาแห่งสรรพวิญญาณนับเป็นอะไรได้!
พอสวีโม่ได้ยินน้ำเสียงจริงจังอย่างยิ่งนั้น เขาก็รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที นี่กลับเข้าสู่โหมดท่านเทพมารมีเรื่องอีกแล้วสินะ
เขาจึงพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า:
“อะไร เรียกฉันทำไม? คงไม่ได้อยากให้ฉันช่วยพวกเขาหรอกนะ”
“เทพมารไม่น่าจะรับผิดชอบงานประเภทนี้นะ”
จนถึงตอนนี้ วิธีเดียวที่สวีโม่ใช้ช่วยตัวละครที่ควบคุมโดยระบบ ก็คือไม่ลงมือฆ่าพวกเขาก่อน...
ส่วนการใช้โอกาสย้อนเซฟอันล้ำค่าเพื่อช่วยคนพวกนี้นั้น แทบเป็นไปไม่ได้เลย
ไป๋เฟยเฟยหรี่ตาลง ไม่ได้ตอบคำพูดนั้นโดยตรง เพียงมองท้องฟ้าสีแดงคล้ำแล้วพึมพำว่า:
“สุดท้ายแล้ว...ก็ยังเปลี่ยนประวัติศาสตร์อย่างที่นายบอกไม่ได้เหรอ?”
สวีโม่ฟังคำพูดนั้นแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะปลอบเธออย่างหาได้ยากว่า: