บทที่ 212: 【แพ้ชนะย่อมมีเวลา อย่าเสียกำลังใจ!】

บทที่ 212: 【แพ้ชนะย่อมมีเวลา อย่าเสียกำลังใจ!】

เสียงของไป๋เฟยเฟยไม่ได้ดังมากนัก ท่ามกลางพายุคลั่งที่ฉีกกระชากฟ้าดินเช่นนี้ ผู้คนแทบไม่ได้ยินเสียงของเธอด้วยซ้ำ

แต่บางครั้ง คนอื่นจะไม่ได้ยินก็ไม่เป็นไร ขอแค่หัวใจของตัวเองได้ยินก็พอ

กระแสพลังสีขาวพวยพุ่งออกมาจากหัวใจเทพมารของเธอ กวาดไปทั่วร่าง เกราะสีขาวบริสุทธิ์ทรงเพรียวบางห่อหุ้มร่างกายและใบหน้า ข้อต่อมีส่วนโค้งที่หุบเข้าหากัน ส่วนเกราะไหล่ยกขึ้นเล็กน้อย

กระโปรงศึกดูราวกับถักทอขึ้นจากเส้นแสงนับไม่ถ้วน เมื่อสะบัดเบาๆ ก็ส่งเสียงซ่าๆ ดังขึ้น!

ด้านหลัง เงาปีกคู่หนึ่งที่รวมตัวขึ้นจากแสงสีขาวบริสุทธิ์พลันกางออก!