กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 202: วัตถุกักกันงั้นเหรอ? นั่นมันเส้นเลือดของเทพมารต่างหาก!
ทันทีที่สวีโม่คว้าเส้นเลือดสีแดงเส้นนั้น แขนขวาทั้งแขนก็ถูกดูดความชื้นออกไปจนแห้งเหือดในพริบตา
ผิวหนังเหี่ยวแห้งลงทันที แนบติดกับกระดูกจนกลายเป็นสีเทาขาวราวกับไม้แห้ง
เส้นเลือดและเส้นเอ็นเห็นเป็นแนวชัดเจนใต้ผิวหนังบาง ๆ ราวกับซากศพแห้งที่ตากลมมานานหลายสิบปี
ที่น่าแปลกคือกลับไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดเลย
ไป๋เฟยเฟยอดอุทานในใจไม่ได้ เธอมองแขนขวาของตัวเองเปลี่ยนเป็นสภาพน่าสยดสยองต่อหน้าต่อตา ความรู้สึกชาด้านที่อธิบายไม่ถูกแผ่จากปลายนิ้วลามไปถึงหัวไหล่