บทที่ 195: วินาทีที่เอ่ยชื่อปีศาจออกมา ความกลัวก็ลดลงไปครึ่งหนึ่ง

บทที่ 195: วินาทีที่เอ่ยชื่อปีศาจออกมา ความกลัวก็ลดลงไปครึ่งหนึ่ง

เกร็ดความรู้ที่ไม่ค่อยมีใครรู้: ห้ามเอ่ยพระนามของเทพมารบรรพกาลตรง ๆ!

หรือพูดอีกอย่างก็คือ ไม่มีใครรู้พระนามของเทพมารบรรพกาล และสิ่งแบบนี้ก็ไม่มีช่องทางให้แพร่ต่อกันได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น ในโลกนี้ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่า หากเรียกหาเทพมารแล้ว เทพมารจะหันมาจับจ้องคุณหรือเปล่า

แม้หลายคนจะไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเทพมารบรรพกาลมีอยู่จริงหรือไม่ แต่ก็อย่าหาเรื่องตายจะดีกว่า

แต่ตอนนี้จู๋หลงกลับยืนนิ่งค้างอยู่กับที่ ดวงตาไร้รูม่านตาคู่นั้นจับจ้องไป๋เฟยเฟยเขม็ง

เป็นไปได้ยังไง?

เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?