บทที่ 186: เหล่าแขกที่รอคอยมานาน พลังของหลิ่วอวิ๋น

บทที่ 186: เหล่าแขกที่รอคอยมานาน พลังของหลิ่วอวิ๋น

หลิ่วอวิ๋นมองกำแพงลมอันน่าสะพรึงกลัวตรงหน้า สีหน้าไร้อารมณ์ เมื่อได้ฟังคำพูดของเซี่ยเสวียน เธอก็นึกถึงเรื่องนั้นขึ้นมาได้เช่นกัน

ตอนนั้น คำขออันไร้มารยาทของไป๋เฟยเฟยก็เป็นเธอที่ตัดสินใจอนุมัติเอง

ไป๋เฟยเฟยรู้อะไรบางอย่างอย่างนั้นเหรอ?

คนจากองค์กรนั้นต้องรู้อะไรบางอย่างแน่!

เพียงแต่เธอไม่รู้ว่าไป๋เฟยเฟยมีจุดประสงค์อะไร ทั้งที่ไป๋เฟยเฟยดูมีเจตนาดีต่อนครรุ่งอรุณชัดๆ แต่กลับไม่ยอมเตือนอะไรอีก

ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนั้น

สายตาของเธอทอดข้ามกำแพงลมสีแดงที่พุ่งสูงจรดฟ้าจรดดิน ไปตกลงบนฝูงชนที่กำลังแตกตื่นในค่าย

“จบแล้ว จบกันหมดแล้ว...”