กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 174: ยังเห่าไม่หยุด รับมือการเปลี่ยนสีหน้าของฉันได้เหรอ?
ไป๋เฟยเฟยหยุดการพุ่งโจมตีราวกับลมกรด กระบี่ยาวในมือยังคงส่งเสียงหึ่ง ๆ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางมองผู้บุกรุกที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า
แม้จะสวมเสื้อผ้าสีเทาคลุมทับเอาไว้ แต่ก็ยังมองเห็นรอยสักเต็มตัวของอีกฝ่ายได้ชัดเจน แม้แต่ใบหน้าก็ยังมีรอยสักเต็มไปหมด!
เมื่อมองรอยสักประหลาดหลากสีบนร่างของอีกฝ่าย เธอก็พูดราวกับกำลังพึมพำกับตัวเองว่า
“ร่างจากการกลายพันธุ์วิปลาสรูปร่างเหมือนมนุษย์ มีโอกาสพูดได้และยังควบคุมตัวเองได้ด้วยเหรอ?”
เสียงของสวีโม่ดังขึ้นในหัวได้จังหวะพอดี
“ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกนะ~”
......