บทที่ 164: เขตเหนือที่สุ่มเกิดใหม่ พลังข่มขวัญช่วยลดปัญหาได้ง่าย ๆ

บทที่ 164: เขตเหนือที่สุ่มเกิดใหม่ พลังข่มขวัญช่วยลดปัญหาได้ง่าย ๆ

แสงแดดส่องลอดผ่านรอยแยกของซากปรักหักพังลงมา จนฝุ่นในรถหุ้มเกราะเปล่งประกาย

ไป๋เฟยเฟยนั่งพิงเบาะ ฟังเสียงในหัวแล้วก็ชะงักไปทันที

คำพูดนี้...กำลังปลอบใจตัวเองอยู่เหรอ?!

เป็นไปได้ยังไง! เทพมารเปลี่ยนนิสัยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ไม่สิ แปลกเกินไปแล้ว...

เขาไม่ควรจะพูดเหน็บแนมสารพัด จากนั้นก็ดูถูกและข่มขู่เธอ ก่อนจะบอกว่านครรุ่งอรุณหมดทางรอดแล้วหรอกเหรอ?

แค่ประโยคเดียวก็ทำให้ไป๋เฟยเฟยเหงื่อเย็นไหลออกมา

แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ช่วยดึงเธอออกจากภาวะหดหู่เล็กน้อย ดวงตาจึงกลับมาแน่วแน่อีกครั้ง

ถ้ามันไม่ได้ยากลำบากจริง แล้วผู้คร่ำหวอดจะบอกว่านครรุ่งอรุณต้องล่มสลายอย่างแน่นอนได้ยังไง?