กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 145: เก้าอี้ว่างเปล่า เงาร่างสีเลือดบนถนน
ว่านเชียนหงพึมพำกับตัวเองพลางมองไปยังที่นั่งของผู้แทน
ตอนนี้ มีที่นั่งว่างอยู่แค่สองที่เท่านั้น!
นอกจากเจ้านครแล้ว ก็ขาดไป๋เฟยเฟยอีกคน
นิ้วมือของเธอกำแน่นอยู่ใต้โต๊ะ ก่อนจะคลายออก แล้วกำแน่นอีกครั้ง
บนหน้าจอโทรศัพท์ เบอร์ของไป๋เฟยเฟยถูกโทรออกไปแล้วสี่ครั้ง แต่ทุกครั้งมีเพียงเสียงสายไม่ว่าง
หรือว่าเธอจะเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ?
แววตาของเธอฉายความดุดันออกมา
ก่อนหน้านี้เธอยากจะเชื่อจริงๆ ว่าจะมีใครกล้าลงมืออย่างกำเริบเสิบสานในเวลาแบบนี้ แต่ตอนนี้...
เธอเงยหน้าขึ้น สายตาเหลือบไปยังหลิ่วอวิ๋นที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเฉียงๆ อย่างไม่รู้ตัว