บทที่ 141: ถ้าพวกนายไม่มาฆ่าฉัน ฉันคงรู้สึกเซ็งแย่

บทที่ 141: ถ้าพวกนายไม่มาฆ่าฉัน ฉันคงรู้สึกเซ็งแย่

ไป๋เฟยเฟยจ้องข้อความนั้นอยู่หลายวินาที ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างสงสัยแล้วอ่านซ้ำ

“ระหว่างทางเหรอ?”

คำว่าให้ระวังตัวระหว่างทางหมายความว่ายังไง? ตอนนี้ก็ใกล้ถึงเวลาแล้ว อีกหนึ่งชั่วโมง สมัชชาลงมติที่เธอยังไม่ค่อยเข้าใจอะไรนั่นก็จะเริ่มขึ้น

มีใครมาหาเรื่องตอนนี้งั้นเหรอ?

ไป๋เฟยเฟยวางโทรศัพท์ลงแล้วนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

เธอยังจำได้ว่า เมื่อไม่กี่วันก่อน หลังจากรู้ว่าเธอจะเข้าร่วมสมัชชาครั้งนี้ สวีโม่เคยบอกเธอว่า ตาม “เนื้อเรื่องเกม” ที่เขาเคยพูดถึง ตอนนี้คงไม่ปล่อยให้เธอเข้าร่วมสมัชชาอย่างราบรื่นแบบนี้แน่

เพราะงั้นเขาเลยบอกให้เธออย่าหลับลึกเกินไปในช่วงสองสามคืนที่ผ่านมา...