กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 124: ลูกน้องที่คนบ้าฝึกมา ย่อมไม่มีคนปกติอยู่แล้ว
“เอ๊ะ? อย่าเข้ามาใกล้ขนาดนั้นสิ หมายความว่ายังไง?”
เมื่อได้ยินเสียงข้างหู สวีโม่ก็หยิบไม้บรรทัดลงทัณฑ์ขึ้นมาอย่างไม่ไว้หน้า ก่อนดันปลายไม้ค้ำคางของเย่หยูที่อยู่ด้านหลัง
“นายคิดจะฉวยโอกาสตอนที่ฉันเผลอ แตะตัวฉันเพื่อให้พวกนายชนะการประลองงั้นเหรอ?”
“มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก ความคิดเล็ก ๆ ของนาย ฉันมองออกตั้งแต่แวบแรกแล้ว”
เย่หยู: ...
มุมปากของเย่หยูกระตุกด้วยความโมโห เธอกำหมัดแน่นพลางพึมพำอะไรบางอย่าง ก่อนจะหันหลังเดินหนีไป
ไม่มีใครใส่ใจกับเหตุการณ์เล็ก ๆ นี้ ขณะเดียวกัน เวทีประลองก็เตรียมพร้อมเกือบเรียบร้อยแล้ว