กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 99: ชื่อที่ทำให้เจ้านครจำขึ้นใจ
เหลียงสู่กวงเงยหน้า ยกมือดันแว่นบนสันจมูก แล้วหัวเราะ
“ไม่ต้องรีบ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ค่อยๆ เล่าก็ได้”
“นั่งก่อน หยิบเก้าอี้มานั่งเองเลย ฉันไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่”
เขาตบที่วางแขนของรถเข็นเบาๆ พลางพูดด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงไม่มีความรู้สึกสมเพชตัวเองแม้แต่น้อย
เหลียงสู่กวง ในฐานะเจ้านครแห่งนครรุ่งอรุณ เมืองใหญ่แห่งนี้ กลับเป็นคนพิการที่ต้องนั่งรถเข็น!
เลขานุการได้ฟังแบบนั้นก็เหลือบมองรถเข็นของอีกฝ่าย ก่อนจะรู้สึกปวดใจขึ้นมา
ขาของเจ้านครพิการจากครั้งที่เขารับมหันตภัยครั้งนั้นแทนนครรุ่งอรุณ...
“ในการทดสอบน้ำยาวันนี้ มีเจ้าหน้าที่เกิดการกลายพันธุ์ค่ะ” เลขานุการสูดหายใจให้มั่นคง