บทที่ 92: เปลี่ยนตัวเอก อัจฉริยะที่หาได้ยากในรอบร้อยปี?

บทที่ 92: เปลี่ยนตัวเอก อัจฉริยะที่หาได้ยากในรอบร้อยปี?

“นายพูดว่าอะไรนะ?” ไป๋เฟยเฟยถามกลับอย่างงุนงงในห้วงความคิด

ในสภาวะสุดขีด ตอนนี้เธอไม่รับรู้อะไรเกี่ยวกับโลกภายนอกอีกแล้ว มองเห็นเพียงพื้นใต้เท้ากับทุกย่างก้าวที่ก้าวออกไป

เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ด้านหลังห่างออกไปไม่กี่เมตรกำลังเกิดอะไรขึ้น

“ไม่มีอะไร นายไม่ต้องสนใจ เดินต่อไปเถอะ” สวีโม่ตอบส่งๆ พลางสลับไปมุมมองบุคคลที่สาม แล้วจับจ้องคนที่กำลังฉีดยาด้วยความสนใจ

แม้ในเกมก่อนหน้านี้เขาจะเห็นคนฉีดยาแบบนี้อยู่บ่อยๆ แต่เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกว่ายานั่นหน้าตาเป็นอย่างไร

ของแบบนี้อาจเป็นสินค้าขึ้นชื่อของนครรุ่งอรุณก็ได้?

ของเหลวในหลอดฉีดยาไม่ได้ใส แต่เป็นสีเขียวเรืองแสงผิดปกติ สะท้อนวูบไหวใต้แสงไฟจนแสบตา