กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 250: ผู้กล้าหาญกลับบ้านไปก่อนแล้ว
ระหว่างทาง
ข้าหันไปมองกู้เฉินกวงที่อยู่ด้านข้าง
เขาเหินกระบี่อยู่ห่างจากท่านแม่สามก้าว ท่วงท่าตั้งตรง แสงกระบี่มั่นคง ดูไม่ต่างจากยามปกติ
แต่ข้ากลับรู้สึกว่าเขาไม่ค่อยมีความสุขนัก
ข้าบินเข้าไปใกล้เขา “ศิษย์พี่หก”
“หืม?” เขาไม่หันกลับมา สายตามองตรงไปเบื้องหน้า
“ข้ารู้สึกว่าครั้งนี้ที่เจ้าลงมายังโลกมนุษย์ดูไม่ค่อยมีความสุขเลย ได้พบคนในตระกูล ได้กินอาหารบ้านเกิด ทั้งยังกินอาหารทะเลไปตั้งมากมาย เหตุใดเจ้าจึงยังดูไม่ร่าเริงเท่าตอนอยู่ในสำนัก หรือเป็นเพราะเรื่องใหญ่กัน?”
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังคิดว่าจะเริ่มพูดอย่างไร “มีสาเหตุจากค่ายกล และยังมีเรื่องอื่นอีก”
ข้าถามต่อ “เรื่องอื่นอะไร?”