บทที่ 235: หากไม่มีเรื่องไม่คาดคิดก็ต้องมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น

บทที่ 235: หากไม่มีเรื่องไม่คาดคิดก็ต้องมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น

ครึ่งเดือนต่อมา

ท่านแม่จัดการธุระของสำนักเสร็จแล้ว ท่านพ่อก็พานางไปยังตาน้ำแห่งสาขาแม่น้ำวั่งชวน

ข้าคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนั้นดี

มันอยู่ตรงปลายสาขาแม่น้ำวั่งชวน ใกล้กับสายหลักแม่น้ำวั่งชวน

สายน้ำของสาขาแม่น้ำวั่งชวนและสายหลักมีฤทธิ์กัดกร่อนดวงจิต ทว่าตาน้ำแห่งนั้นกลับแตกต่างกัน ได้ยินว่ามันซ่อนอยู่ในส่วนลึกที่สุดของสาขาแม่น้ำ โดยมีค่ายกลเขตแดนตามธรรมชาติชั้นหนึ่งคุ้มครองไว้

ตอนข้ายังเด็ก ท่านพ่อเคยโยนข้าลงไปหัดว่ายน้ำ แต่ข้ากลับหัดไม่สำเร็จ แถมยังดื่มน้ำเข้าไปจนเต็มท้อง

ได้ยินว่าปุถุชนดื่มเพียงหนึ่งอึก ก็จะมีอายุยืนขึ้นอีกสิบปี

แต่ข้าเพิ่งมีชีวิตอยู่มาได้เจ็ดปี จึงไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่

ยังได้ยินอีกว่าผู้บำเพ็ญลงแช่ครั้งหนึ่ง สามารถซ่อมแซมความเสียหายของดวงจิตได้