บทที่ 233: ฝึกเพิ่ม ฝึกเพิ่ม

บทที่ 233: ฝึกเพิ่ม ฝึกเพิ่ม

หลังเลิกประชุม ประมุขแต่ละสำนักทยอยจากไป

ตอนที่จีเยียนฉือก้าวข้ามธรณีประตู นางหยิกแก้มข้าเบา ๆ พลางกล่าวว่า “เจ้าหนูน้อย จงมีชีวิตอยู่ให้ดี อย่าตายเสียก่อน ข้ายังรอทะยานสู่เบื้องบนพร้อมเจ้าอยู่”

ยามไป๋จิ้งซินจากไป เขาตบศีรษะข้าเบา ๆ ราวกับกำลังตบสัตว์วิญญาณ พอตบเสร็จยังลูบผมข้าอีกด้วย “เด็กดี จงบำเพ็ญให้ดี”

เจ้าแห่งทะเลเหนือเหลือบมองข้ายามจากไป แม้ไม่กล่าวสิ่งใด แต่ก็พยักหน้าให้

ยามเจ้าอาวาสสำนักฌานเดินผ่าน เขาประนมมือ “อามิ…” ยังสวดไม่จบก็ถูกคนด้านหลังผลักออกไปเสียก่อน

“หลวงพ่อ อย่าขวางทาง”

“ใช่แล้ว กว่าท่านจะสวดจบ ฟ้าคงมืดพอดี ข้ายังต้องรีบกลับไปทำอาหารอีก”

เจ้าอาวาสถูกผลักจนเซไปสองก้าว เขาหันกลับไปมอง แต่ไม่ได้ถือสา เพียงส่ายหน้าแล้วเดินจากไป