บทที่ 215: ผ่าฟากฟ้ากับชีวิตประจำวัน

บทที่ 215: ผ่าฟากฟ้ากับชีวิตประจำวัน

ณ ลานสำหรับการฝึกกระบี่

แสงอาทิตย์ยามอัสดงทอดเงาของทุกคนให้ยาวเหยียด

เว่ยชางเสวียนยืนอยู่หน้าสุด ไพล่มือไว้ด้านหลัง ตั้งตรงราวต้นสนสูงชะลูด แม้สายลมพัดผ่านก็ไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย

สิ่งที่พวกเราฝึกคือวิชากระบี่พื้นฐานของสำนักกระบี่สวรรค์

ชื่อเรียบง่ายไม่หวือหวา เรียกว่า 《เจ็ดกระบวนท่าพื้นฐานกระบี่สวรรค์》

วิชากระบี่พื้นฐานของสำนักอื่นมีลูกเล่นแพรวพราว ทั้งสามสิบหกกระบวนท่าหรือเจ็ดสิบสองกระบวนท่า ฝึกวนไปวนมาก็ใช้เวลาได้เป็นปี

ทว่าสำนักกระบี่สวรรค์มีเพียงเจ็ดกระบวนท่า

ทั้งเจ็ดกระบวนท่า พวกเราฝึกกันมาหลายร้อยหลายพันรอบ ต่อให้หลับตาก็ยังร่ายออกมาได้

แต่เว่ยชางเสวียนยังคงให้พวกเราฝึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แก้ไขทุกมุมและจุดออกแรงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย