เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 212: ปักบุปผาในตลาดราตรี
เดินเที่ยวอยู่ครึ่งค่อนวัน ขากลับก็หอบหิ้วของมาเต็มไม้เต็มมือ
ข้ากำลังคิดจะไปดูแปลงชาวิญญาณอีกสักหน่อย ท่านแม่ก็มาถึง
นางยืนอยู่ตรงปากทาง เปลี่ยนมาสวมอาภรณ์สามัญสีเขียว เรียบง่ายสะอาดตา ไม่เป็นทางการเท่าเสื้อคลุมเวทเจ้าสำนักที่สวมอยู่ในสำนัก
นางยังจัดแต่งผมใหม่ ปักปิ่นหยกเรียบง่ายเล่มหนึ่ง ทำให้ทั้งคนดูอ่อนโยนลงกว่าตอนเช้าไม่น้อย
“ไปกันเถิด ข้าจะพาเจ้าลงเขาไปเดินเที่ยว” นางเดินเข้ามาจูงมือข้า
ศิษย์พี่หญิงสยงพาสตรีผู้บำเพ็ญอีกสี่คนคารวะ ก่อนหมุนกายจากไป
“ท่านแม่ประชุมเสร็จแล้วหรือ?”
“เสร็จแล้ว” นางก้มมองกำไลเก็บสมบัติของข้า ก่อนมองข้าอีกครั้ง “ได้ยินว่าช่วงเช้าเจ้าเก็บเกี่ยวมาไม่น้อย”
“อืม ของสำนักชิงอวิ๋นดีจริง ๆ ดีกว่าของสำนักกระบี่สวรรค์เสียอีก”